Fingervärsli – kleines Sammelwerk

Dä gaat uf Afrika
Dä luegt em truurig na
Dä seit: adee, adee
Dä winkt ufwiederseh
Dä seit: pass uuf, am Nil, da häts es groooooosses Krokodil.

Dä sitzt still und froh am Tisch,
dä isst Weggli härlich frisch,
dä schenkt Milch und Kaffi ii,
dä tuet no chli Zucker drii,
dä chli seit: lass no chi staa, s'Büsi muess au Zmorge haa.

Dä isch in Bach gfalle,
dä hät en usezoge,
dä hät en hei treit,
dä hät en is Bett gleit,
und de chli Chäzer hät alles Vater und Muetter gseit.

Das isch de Duume,
dä schüttlet d'Pfluume,
dä list sie uf,
dä treit si hei,
und de chli Chäzer isst alli ganz elei.

Dä Mäntig hät zum Zischtig gseit, de Mittwuch söll em Dunstig säge, dä Friitig söll em Samschtig uusrichte, er chönn bim Sunntig go z'Mittag ässe.

Am Sunntig gaht d'Gret über's Land, mit em Sunneschirmli i de Hand.
Am Mäntig sitzt si vor em Huus, und ruebet sich vom Sunntig us.
Am Zischtig will si öppis tue, nimmt d'Lismete und gainet luut dezue.
Am Mittwuch tuet si d'Fründin bsueche, si käffeled und ässed Chueche.
Am Dunnschtig will si fliessig si, nimmt d'Ziitig und schlaft ii debii.
Am Fritig tuet si z'Märit gah, blibt drüü Stund bim Schwätze stah.
Am Samstig, nei, wer würds au glaube, tuet si grad ein Stuel abstaube,
nachher sitztz si uf de Bank und seit si seg vom Schaffe chrank.